İzmir’de belli bölgelerde karşılaştığım bir durum var. Özellikle caddelerde ve ana yollardaki yaya geçitlerinin ortasında hissedilebilir yüzey benzeri bir zemin uygulaması fark ettim. Örnek vermek gerekirse Ege Üniversitesi içindeki birçok yaya geçidi ve Bornova ile Bayraklı’daki caddelerdeki yaya geçitlerinde bu durum söz konusu. İzmir’in diğer yerlerine o kadar hakim olmadığım için onlarla ilgili söyleyebileceğim bir şey yok.

Şimdi bu uygulamaların erişilebilirlik açısından önemi büyük. Bunu inkâr edemem. Fakat işin bana ilginç gelen iki yönü var. Birincisi, bu yüzeyler plastikten veya sert bir malzemeden yapılmamış. Tam emin olmamakla birlikte sadece biraz kalın olacak şekilde sarıya boyanmış gibi bir hissiyatı var. Yani görüntü olarak orada var ama görme özürlü bir birey bunu göremeyeceği ve hissetmesi gerekeceği için işlevli olduğunu söyleyemem. Bastonu olan görme özürlü bir birey değilim ama en azından ayakkabılarımla hissedebildiğim kadarıyla hâl böyle.

Bahsetmek istediğim ikinci şey ise bu zeminler yalnızca yaya geçitleri üzerinde bulunuyor. Yani yaya geçidinin iki yanındaki kaldırımlarda hissedilebilir yüzey bulunmasa da yaya geçidi boyunca bu yüzeyler mevcut. Yani sanırım insanların yaya geçidine kadar kalp gözünü kullanarak yol bulduğunu ancak yaya geçidine gelince bu zeminin yol göstericiliğine muhtaç olduklarını düşündü bunu planlayan ve uygulayanlar. Böyle bir şeyin izahı olabilir mi? Şahsen benim aklım ermiyor.

Bilemiyorum Altan, bilemiyorum…